تبلیغات تبلیغات 
جستجو در این وبلاگ
لیست نرم افزار ها
تبادل لینک
تماس باما
تست های شناسایی الدهید ها و کتون ها
۱- (2 و 4- دی نیتروفنیل هیدرازین)
غالب آلدهیدها و کتونها در واکنش با 2 و 4- دی
نیتروفنیل هیدرازین رسوب نارنجی مایل به قرمز تشکیل می دهند، اما فقط
آلدهیدها می توانند کرومIV و نقره (I) را کاهش دهند. این تفاوت واکنش پذیری
به عنوان وجه تمایز بین آلدهیدها و کتونها است.
یک قطره از مایع
مجهول را در یک لوله آزمایش کوچک بریزید و یک میلی لیتر واکنشگر 2 و 4- دی
نیتروفنیل هیدرازین به آن اضافه کنید. چنانچه مجهول جامد است حدود 10 میلی
گرم از آنرا در حداقل مقدار اتانول (95 %) یا دی اکسان حل کنید سپس واکنشگر
را به آن بیافزایید، لوله آزمایش محتوی مخلوط را به شدت تکان دهید. غالب
آلدهیدها و کتونها فوراً رسوبی به رنگ زرد تا قرمز تولید می کنند. اما برای
بعضی ترکیبات برای تشکیل رسوب باید 15 دقیقه صبر کرد و یا به آرامی آنرا
حرارت داد. تشکیل رسوب به منزله مثبت بودن این آزمایش است.
تهیه واکنشگر
3 گرم
(2 و 4- دی نیتروفنیل هیدرازین) در 15 میلی لیتر سولفوریک اسید غلیظ
بریزید. در یک بشر 20 میلی لیتر آب و 70 میلی لیتر اتانول 95 % ریخته در
حالیکه آنرا به شدت بهم زنید آهسته محلول 2 و 4-دی نیتروفنیل هیدرازین را
به مخلوط آبی اتانول اضافه نمایید. بعد از مخلوط کردن محلول را روی کاغذ
صافی چین دار صاف کنید. محلول صاف شده، معرف آماده برای واکنش است.
2- کرومیک اسید
یک قطره یا حدود 10 میلی گرم (اگر مجهول جامد است) از نمونه را در یک میلی لیتر استون (خالص برای واکنش) حل نمایید. چند قطره از واکنشگر کرومیک اسید اضافه کنید، بدین ترتیب که یک قطره اضافه کنید و بهم بزنید سپس قطره بعدی را اضافه کنید. چنانچه رسوب سبز رنگ تشکیل شود و رنگ نارنجی معرف از بین برود دلیل بر مثبت بودن نتیجه آزمایش است. برای آلدهیدهای آلیفاتیک (RCHO) محلول برای 5 ثانیه کدر می شود و پس از 30 ثانیه رسوب ظاهر می شود.آلدهیدهای آروماتیک (ArCHO) پس از (120 – 30) ثانیه رسوب می دهند. اما بعضی موارد تشکیل رسوب پس از زمان بیشتری رؤیت می شود. وقتی نتیجه آزمایش منفی است رسوب تشکیل نمی شود. اما، در بعضی موارد، رسوبی دیده می شود اما رنگ نارنجی معرف باقی می ماند.
در هنگام انجام این آزمایش، باید از خلوص استون اطمینان حاصل نمایید در غیر اینصورت با واکنشگر واکنش می دهد و نتیجه مثبت برای آن حاصل می شود. لذا قبل از انجام آزمایش به لوله آزمایش کوچکی که محتوی استون است چند قطره کرومیک اسید اضافه کنید و پس از مخلوط کردن 5-3 دقیقه صبر کنید. اگر بعد از این مدت واکنشی انجام نشده بود در اینصورت استون از خلوص کامل برخوردار است. چنانچه نتیجه آزمایش مثبت بود، از بطری استون دیگر استفاده کنید و یا در استون مقداری پتاسیم پرمنگنات بریزید و سپس تقطیر کنید و استون تقطیر شده را که خالص است برای آزمایش بکار ببرید.
تهیه واکنشگر
یک گرم کرومیک اسید (CrO3) را در یک میلی لیتر سولفوریک اسید غلیظ حل کنید. سپس مخلوط را با دقت با 3 میلی لیتر آب رقیق نمایید.
این
آزمایش در صورتی برای شناسایی آلدهید سودمند است که شناسایی گروه کربونیل
آن به وسیله واکنشگر 2 و 4- دی نیترو فنیل هیدرازین تأیید شده باشد. الکلها
به این واکنشگر پاسخ مثبت نمی دهند. اما به معرف کرومیک اسید جواب، مثبت
می دهند.
3- آزمایش تولنس
غالب آلدهیدها با محلول نقره نیترات آمونیاکی واکنش می
دهند و نقره رسوب می کند (آئینه نقره یی). کتونهای معمولی به این واکنشگر
جواب نمی دهند. واکنشگر باید بلافاصله قبل از مصرف تهیه شود. برای تهیه
واکنشگر، یک میلی لیتر از محلول تولنس (A) را با یک میلی لیتر محلول تولنس
(B) مخلوط می کنیم. رسوب نقره اکسید تشکیل می شود و سپس قطره قطره محلول
آمونیاک را به مخلوط اضافه کنید تا رسوب اکسید نقره حل شود. اکنون واکنشگر
برای انجام آزمایش را آماده است.
یک قطره از آلدهید مایع یا 10 میلی گرم
اگر آلدهید جامد است. در حداقل مقدار دی اکسان حل نمایند. این محلول را به
2 یا 3 میلی لیتر از واکنشگر که در لوله آزمایش کوچکی قرار دارد اضافه
کنید. محلول را خوب مخلوط کنید. اگر رسوب نقره روی دیواره لوله تشکیل شد
جواب آزمایش مثبت است. در بعضی موارد برای تشکیل رسوب نقره (آئینه نقره یی)
لازم است لوله آزمایش را در حمام آب گرم قرار داد.
توجه : واکنشگر
تولنس باید در هنگام مصرف تهیه شود و هر چه باقی می ماند باید بلافاصله
همراه با آب زیاد و در ظرفشویی بریزید. چنانچه محلول نگهداری شود امکان
تشکیل نقره فولمینات (Ag2C2N2O2) که ماده بسیار انفجار پذیری است، وجود
دارد. بنابراین واکنشگر تولنس را هرگز نباید از قبل تهیه و نگهداری کرد.
تهیه واکنشگر
محلول A از حل کردن 3 گرم نقره نیترات در 30 میلی لیتر آب قابل تهیه است. محلول B، محلول سدیم هیدروکسید 10 % است.
4- آزمایش یدوفرم
این آزمایش برای شناسایی متیل کتونها و ترکیباتیکه در
اثر شرایط واکنش اکسید شوند و به – Co – CH3 تبدیل شوند، انجام پذیر است،
گروههای ,-CH3CO CHI2CO- ,CH2ICOبه آزمایش یدوفرم پاسخ مثبت می دهند. برای
واکنش وجود یک هیدروژن فعال در اتصال به کربنی که فاقد ممانعت فضایی باشد
لازم است. ترکیبات CH3CO - COCH3 , RCO - CH2 - CO - R , CH3CHOHR , CH3COR
, CH3CH2OH CH3CHO نسبت به واکنش یدوفرم واکنش پذیری دارند و رسوب زرد
یدوفرم تشکیل می دهند.
4 قطره از مجهول مایع یا 1/0 گرم از مجهول جامد
با 3 میلی لیتر آب را در یک لوله آزمایش بزرگ (mm15*8/1) حل نمایید. چنانچه
مجهول در آب حل نمی شود برای انحلال مجهول از 3 میلی لیتر دی اکسان به جای
آب استفاده نمایید. و یک میلی لیتر محلول سدیم هیدروکسید 10 % به آن مخلوط
اضافه کنید. سپس قطره قطره محلول ید – پتاسیم یدید در حالیکه بهم می زنید
به مخلوط اضافه نمایید و بهم بزنید افزایش ید را تا وقتی که رنگ قهوه یی
محلول باقی بماند ادامه دهید. رنگ ید اضافی را با اضافه کردن سود بصورت
قطره قطره به همراه تکان دادن از بین ببرید. لوله را از آب پر کنید و
بگذارید 15 دقیقه بماند. اگر ترکیب متیل کتون باشد یا در اثر شرایط اکسید
کنندگی، ملکول به متیل کتون تبدیل شده باشد، رسوب زرد یدوفرم تشکیل می شود.
برای تأیید تشکیل رسوب یدوفرم، رسوب را صاف کنید و پس از خشک کردن نقطه
ذوب آنرا تعیین نمایید (نقطه ذوب یدوفرم ˚121-119 است) در صورت مصرف بیش از
اندازه دی اکسان، یدوفرم را حل می نماید، افزایش آب به همین دلیل است.
تهیه واکنشگر
20 گرم پتاسیم یدید و 10 گرم ید را در 100 میلی لیتر آب حل نمایید.
5- آزمایش فریک کلرید
آلدهیدها و کتونهایی که فرم
انولی در آنها زیاد است، به آزمایش فریک کلرید پاسخ مثبت می دهند. چند قطره
از محلول 5/2 % آبی فریک کلرید به یک میلی لیتر از محلول آبی نمونه (
محلول آبی نمونه باید حدود 1 تا 3 درصد وزنی) اضافه نمایید. برای مشاهده
رنگ تشکیل شده، محلول را خوب مخلوط کنید. تشکیل رنگ معمولاً فوری است اما
رنگ تشکیل شده تا مدت زیادی باقی نمی ماند.
چنانچه نمونه جامد یا مایع
در آب نامحلول بود، حدود 20 میلی گرم از نمونه جامد یا یک قطره از نمونه
مایع را در یک میلی لیتر کلروفرم حل نمایید. یک قطره پیریدین و 3 تا 5 قطره
از محلول 1 % (حجم / وزن) فریک کلرید در کلروفرم به آن اضافه نمایید. رنگ
ایجاد شده به دلیل تشکیل کمپلکس با یون (Fe(III است.
روش تهیه تیوسولفات سدیم
تیوسولفات سدیم نمک اسید تیو سولفوریک می باشد که این اسید بر خلاف نمک هایش بسیار ناپایدار است. اگر به محلول تیوسولفات سدیم محلول یک اسید قوی مثل اسید کلریدریک افزوده شود پس از اندک مدتی گوگرد رسوب نموده و محلول شدیدا بوی انیدرید سولفورو می دهد.
تیوسولفات سدیم به اسانی کلر را احیا می نماید.
اگر مقدار کلر زیاد باشد عدد اکسایش گوگرد از 2- به 6+ می رسد.
در عکاسی سدیم تیوسولفات به عنوان داروی ثبوت مصرف می گردد. زیرا تیوسولفات بر هالوژن های نقره اثر کرده و به اسانی انها را حل می نماید ولی بر خود نقره بی اثر است.
در شیمی تجزیه واکنش بین تیوسولفات و ید اساس سنجش های یدومتری می باشد.
برای تهیه نمک تیوسولفات می توان از سولفیت سدیم و گل گوگرد استفاده نمود. اگر سولفیت سدیم در دسترس نباشد می توان ان را از اثر گاز SO2 بر کربنات سدیم بدست اورد. گاز SO2 از اثر اسید سولفوریک غلیظ بر پودر مس تهیه می گردد.
دستگاهی مطابق شکل زیر سوار کنید و نمک سولفیت سدیم را تهیه نمایید. سرعت خروج گاز SO2 را می توان توسط شعله و میزان اسید سولفوریک غلیظ کنترول نمود.
روش تهیه
ابتدا 6 گرم سولفیت سدیم را همراه با 30 میلی لیتر اب مقطر در یک بشر 300 میلی لیتری وارد نموده و تا نقطه جوش حرارت دهید تا حل گردد. 2 گرم گوگرد اضافه نموده و محلول تعلیقی حاصل را بجوشانید تا تقریبا تمام گوگرد وارد واکنش شود. محصول را تا داغ است صاف کنید. محلول زیر صافی را تبخیر نموده تا تبلور شروع شود. سپس در حمام یخ سرد نموده و توسط پمپ خلا صاف نمایید. ماده بدست امده را در یک اون در دمای 40 تا 50 درجه سانتیگراد خشک نمایید.
تعیین اب تبلور محصول بدست امده
2.48 گرم از نمک بدست امده را در اب مقطر حل نموده و به حجم 100 میلی لیتر برسانید و انرا توسط محلول استاندارد تیتر نمایید. برای تهیه محلول استاندارد 1.27 گرم ید و 1 گرم یدور پتاسیم را همراه با اب مقطر در بالن ژوژه 100 میلی لیتری وارد نموده و با اضافه نمودن اب مقطر بعد از انحلال کامل ان را به حجم برسانید. 10 میلی لیتر از محلول نمک بدست امده را در مجاورت چسب نشاسته با محلول استاندارد تیتر نمایید.
پرمنگنات پتاسیم یک اکسید کننده قوی است و در اکثر واکنشهای شیمیایی بعنوان عامل اکسید کننده استفاده میشود. نام آیوپاک آن پتاسیم منگنات (VII) است. وزن مولکولی پرمنگنات پتاسیم 158.04gr/mol ، شکل آن منشوری ، جامد ، به رنگ ارغوانی تیره ، محلول آبی آن به رنگ صورتی و ترکیبی بدون بو است. این ترکیب بدلیل خاصیت اکسید کنندگی بسیار خورنده است.
روش تهیه
5 گرم هیدروکسید پتاسیم و 2.5 گرم کلرات پتاسیم را با هم در بوته نیکلی ذوب کنید. در حالیکه مخلوط
را
هم می زنید 2 گرم دی اکسید منگنز یا سنگ معدن ان ( پیرولوزیت ) اضافه
نمایید. با ادامه افزایش دی اکسید منگنز یا سنگ معدن ماده مذاب سفت می شود.
در این مرحله چند دانه هیدروکسید پتاسیم می توان اضافه کرد تا مذاب حالت
سیال داشته باشد. پس از کامل شدن افزایش دی اکسید منگنز بگذارید مذاب خشک
شود و انرا به دو قسمت 100 میلی لیتری اب جوش استخراج کنید. یک قطره از
محلول را روی کاغذ صافی بگذارید چنانچه رنگ سبز مشاهده گردید از درون محلول
در حالیکه گرم است ( 50 درجه سانتیگراد ) دی اکسید کربن عبور دهید تا
اینکه روی کاغذ صافی فقط رنگ بنفش مشاهده شود. محلول را از درون صافی شیشه
ایی عبور دهید. زیر صافی را تبخیر نمایید تا تبلور شروع شود. ان را سرد و
سپس صاف کنید. بلور های پرمنگنات را در اتو کلاو در دمای 100 درجه
سانتیگراد خشک کنید.
برای تعیین درجه خلوص پرمنگنات بدست امده ان را توسط اسید اگزالیک تیتر نمایید. روش دیگر تعیین درجه خلوص سنجش پرمنگنات پتاسیم با استفاده از اسپکتروفتومتر می باشد.
از تر کیبات کروم از جمله اکسید کروم سبز , زرد کروم و نارنجی کروم در صنایع رنگ سازی استفاده می شود. این رنگدانه ها در رنگها و پلاستیکها کاربرد دارند. از جمله ویژگی های رنگدانه های کرومات سرب درخشندگی فام ، قدرت رنگ زنندگی و قدرت پوشانندگی بالا را می توان نام برد.
روش تهیه زرد کروم ( PbCrO4 )
6.5
گرم استات سرب را وزن کرده در 50 میلی لیتر اب مقطر حل کنید سپس 1.5 گرم
دی کرومات پتاسیم را با ان مخلوط نمایید. محصول را به مدت نیم ساعت در درجه
حرارت 85 تا 90 درجه سانتیگراد در حمام اب قرار دهید. سپس ان را سرد و بعد
صاف نمایید و رسوب بدست امده را در اتوکلاو در 100 درجه سانتیگراد خشک
کنید.
روش تهیه نارنجی کروم ( PbCrO4.PbO )6.5 گرم استات سرب را در 60 میلی لیتر اب مقطر حل کنید. 1.5 گرم دی کرومات پتاسیم به محلول استات سرب اضافه کنید در هنگام جوشیدن 19 میلی لیتر محلول سود 4 نرمال به ان اضافه کنید. سپس محصول را به مدت 20 دقیقه در درجه حرارت 90 درجه سانتیگراد قرار داده و سپس ان را صاف کرده و خشک کنید.
تهیه اسید بوریک از بوراکس
اسید بوریک (اسید ارتوبوریک) اسیدی بسیار ضعیف است که از بوراتها و یا هیدرولیز هالیدهای بور با هیبریداسیون sp2 به دست می آید. این اسید به صورت بلورهای سفید سوزنی شکل است که در آن واحدهای B(OH)2 از طریق پیوند های هیدروژنی به یکدیگر متصل شده اند و لایه های نامحدودی( با فاصله 18/3 انگستروم ) با تقارن تقریبا شش ضلعی تشکیل می دهند.
اسید بوریک در آب تا حدودی حل شده و انحلال پذیری آن با افزایش دما زیاد می شود. این اسید تک بازی است.
روش کار
12گرم بوراکس را در25 میلی لیتر آب مقطر گرم حل کرده و محلول حاصل را با اسید کلریدریک25 % خنثی کنید. محلول را به آرامی سرد کرده و جسم بلورین حاصل را با استفاده از قیف بوخنر صاف کنید. اسید بوریک را بروی کاغذ صافی خشک کنید و محلول زیرین را جهت گرفتن مابقی اسید، تغلیظ نمائید.
این نرم افزار یک جدول تناوبی زیبا و جالب است که با کلیک بر روی هر عنصر ویژگی ها و خواص ان عنصر را نمایش می دهد.
این نرم افزار ساده و کم حجم می باشد و نیاز به نصب هم ندارد.
دانلود نرم افزار periodictable با حجم ۵۰۰ کیلوبایت
پسورد : www.4800.blogfa.com
نرم افزار Element Gorilla
این نرم افزار کم حجم و جالب برای تمرین و یادگیری نماد و نام های عناصر جدول تناوبی است که با طرح سوالات چند گزینه ایی و ارائه چند نوع مختلف از سوالات شما را در یادگیری هر چه بهتر نام و نماد هر عنصر کمک خواهد کرد.
کار کردن با این نرم افزار بسیار ساده است و برای هر سن و سطحی می تواند مفید باشد.
دانلود نرم افزار Element Gorilla با حجم ۶۰۰ کیلوبایت
پسورد : www.4800.blogfa.com
روش تهیه نارنجی متیل
در یک لوله ازمایش 1.6 میلی لیتر یا 1.5 دی متل انیلین ریخته و سپس مقدار 0.8 میلی لیتر اسید استیک یخی اضافه کرده و کاملا ان را مخلوط کنید. محلول نمک دی ازونیم ترکیب دی متیل انیلین استات را سریعا افزوده و خوب مخلوط کنید. محلول نمک دی ازونیوم ترکیب دی متیل انیلین استات را سریعا افزوده و خوب مخلوط کنید. سپس مخلوط را ضمن اینکه گاهگاه به هم می زنید به مدت 5 تا 10 دقیقه ساکن نگه دارید. با افزودن محلول تهیه شده از 1.8 گرم سدیم هیدروکسید جامد در 5 میلی لیتر اب قلیایی کنید. در این حالترنگ شدسدا قرمز محیط به صورت نارنجی متمایل به زرد تغییر یابد. به یکباره نارنجی متیل جدا می شود , برای کامل شدن رسوب گیری می توانید حدود 5 گرم نمک تمیز به ان اضافه کنید , توسط خلا زسوب را روی کاغذ صافی ضخیم جمع اوری کرده و سپس محصول ناخالصی را توسط اب داغ متبلور کنید. معمولا 5 تا 6 میلی لیتر اب داغ به ازای هر گرم از جسم لازم است. محلول داغ صاف شده را سرد کرده و بلورهای به دست امده را توسط خلا صاف کنید. انها را با اتانول و سپس با اتر بشویید. مقدار کمی از نارنجی متیل را در اب حل کرده و چند قطره کلریدریک اسید رقیق به ان بیفزایید. دوباره توسط سدیم هیدروکسید ان را قلیایی کنید. تغییرات رنگ را مشاهده کنید. اثر قلیا و اسیدها را احتمالا می توانید توسط تغییرات ساختمانی زیر ارائه کنید.
روش تهیه استانیلید
استانیلید خالص سمی است و از راه پوست به بدن صدمه می زند. از استانیلید در تهیه داروها و رنگها و همچنین به عنوان تثبیت کننده به محلول اب اکسیژنه استفاده می شود.
روش تهیه :
در یک بالن 250 میلی لیتر که متصل به یک مبرد حباب دار است 5 میلی لیتر انیلین و 5 میلی لیتر استیک انیدرید و 5 میلی لیتر استیک اسید یخزده و 0.1 گرم پودر روی بریزید. ( پودر روی ناخالصی رنگی موجود در انیلین را کاهیده و از اکسندگی ان در طول ازمایش جلوگیری می کند. ) مخلوط را به مدت نیم ساعت به اهستگی حرارت دهید و سپس محتویات بالن را وارد بشری که شامل 125 میلی لیتر اب سرد است کرده و هم بزنید. بشر را به وسیله یخ سرد کنید رسوبات حاصل را به وسیله قیف بوخنر صاف کنید و با اب سرد بشویید. برای خالص کردن بلورهای تولید شده از 125 میلی لیتر اب جوش که به ارامی به 12 میلی لیتر اتیل الکل وارد شده است استفاده کنید. رسوبات صاف شده توسط قیف بوخنر را وارد محلول فوق کرده و با سرد کردن مجدد و صاف کردن بلورهای خالص استانیلید را به دست اورید.
این روش برای تجزیه كمی و كیفی اجسامی كه فعالیت نوری دارند به كار می
رود. نور سفید در تمام جهات ارتعاش دارد و اگر از اجسام Polaroid مانند
بعضی مواد پلاستیكی یا بلورهای طبیعی مانند كلسیت كه فرمول آنها CaCO3 است
عبور كند به دو اشعه تقسیم می شود. چون سرعت هر یك از دو اشعه در داخل بلور
متفاوت است. در صورتی كه بلور را در امتداد یكی از قطب ها با یك زاویه
مناسب برید و مجددا آن را با صمغی بنام كانادا بالسام بچسبانیم، جزئی كه
اشعه عادی نامیده می شود منعكس شده و خارج می شود. در صورتی كه جزئی كه
اشعه غیرعادی (پلاریزه) نامیده می شود بدون شكست خارج می شود ارتعاش این
نور در یك سطح و عمود بر جهت انتشار آن است این بلور را كه نور پلاریزه
ایجاد می كند، منشور نیكل نامیده می شود. اجسامی دارای فعالیت نوری هستند
كه در ساختمان مولكولی آنها كربن نا قرینه (یعنی اتم كربنی كه به چهار گروه
مختلف متصل باشد) وجود داشته باشد. این اتم كربن باعث نامتقارن شدن مولكول
می شود و مولكول نمی تواند بر تصویر آینه ای خود منطبق باشد. اگر این
اجسام در مسیر نور پلاریزه قرار بگیرند باعث چرخش نور پلاریزه می شوند در
صورتی كه جسم نور پلاریزه را در جهت عقربه ساعت بچرخاند ، راست گردان
(Dextrorotatory) می گویند و چنانچه در جهت عكس عقربه ساعت بچرخاند ، آن را
چپ گردان (Levorotatory) می گویند.
مقدار چرخش (الفا) با غلظت جسم (C)
متناسب است. و یا می توان گفت نور پلاریزه وقتی از ترکیبات نامتقارن عبور
کند، به علت پخش نامتقارن دانسیته الكترونی در مولكول، الكترونهای مولكول
بطور نامتقارن بر نور پلاریزه اثر می گذارند و باعث چرخش آن حول محور
انتشار می شوند. مولكولهائی كه فعالیت نوری ندارند چون با پخش الكترونی
متقارن مواجه هستند بر نور پلاریزه اثر ندارند.
تركیباتی كه تصویر آینه
ای قابل انطباق نداشته باشند دارای ایزومر نوری هستند. دو ایزومر نوری یك
زوج انانتیومر را تشكیل می دهند. كه از نظر خواص فیزیكی و شیمیایی یكسان
هستند و فقط در جهت چرخش نور پلاریزه اختلاف دارند. مخلوط مساوی دو
انانتیومر كه از نظر قدر مطلق یكسان ولی از نظر جهت مخالف هستند كاملا
همدیگر را خنثی می كنند. چرخش حاصله صفر است به چنین مخلوطی راسمیك می
گویند.
اجزاء و قسمتهای مختلف دستگاه پلاریمتر
1- منبع نور:
تولید كننده نور تك رنگ
است، چون میدان چرخش با طول موج تغییر می كند. لذا باید به عنوان منبع از
یك تولید كننده نور تك رنگ استفاده كرد. معمولا از لامپ بخار سدیم (خط زرد
D) استفاده می شود. لامپ جیوه هم ممكن است بكار برده شود. طول موج لامپ
سدیم 589.3 A° لامپ جیوه °546 A
۲- شکاف( Slite) :
میزان نور رسیده به نمونه را تنظیم می كند.
3- عدسی: نقش موازی كننده نور را دارد.
4- منشور نیكل :
اولین منشور نیکل كه پلاریزور نام دارد و نور را پلاریزه می كند.
5- سل نمونه: استوانه ای شیشه ای است و جهت قرار دادن نمونه مورد آزمایش در داخل آن است طول آن ممکن است 1 ، 2 ، 3 ، 4 سانتیمتر باشد. (اگرحباب هوا داشت در برآمدگی سل باید قرار گیرد.)
6- منشور نیكل :
دومین منشور نیکل كه
آنالایزور(Analyzer) بعنوان تجزیه كننده است كه با چرخاندن آن می توان نور
پلاریزه را به حالت اول برگرداند و مقدارانحراف آن را بر حسب درجه از روی
یك سطح دایره ای مدرج خواند.
در این حالت روشنائی دو نیم دایره ای كه از عدسی چشمی ملاحظه می شود به یك اندازه خواهد بود.
7- عدسی چشمی و ردیاب (دتكتور):
معمولا از چشم انسان بعنوان ردیاب استفاده می شود. در دستگاههای پیشرفته فتوالکتریک هستند و تا 001/0 درجه را تعیین می كند.
پلاریمتر نیم سایه:یك پلاریزور كوچك متحرك بنام نیكل نیم سایه بعد از پلاریزور قرار دارد كه می توان آن را با چرخاندن طوری تنظیم نمود كه مانع عبور نور شود. در این حالت نیمی از دایره ای كه از عدسی چشمی ملاحظه می شود سیاه به نظر می رسد، بعد شدت نور هر دو نیم دایره را به وسیله چرخاندن آنالایزور مساوی تنظیم می كنیم. در این حالت دستگاه باید روی صفر باشد. با گذاشتن نمونه در مسیر نور، شدت روشنائی دو نیم دایره فرق می كند كه بایستی با چرخاندن آنالیزور به حالت اول برگرداند و مقدار چرخش را كه a نام دارد از روی درجات خواند.
چرخش ویژه (انحراف مخصوص) Specific rotation :
زاویه a به چند عامل بستگی دارد. كه عبارتند از ماهیت تركیب، غلظت یا دانسیته (برای مایعات) طول نمونه ای كه باید نور از آن عبور كند (طول مسیر)، درجه حرارت، حلال، طول موج نور غلظت و طول مسیر اهمیت زیادی دارند چون تعداد متوسط مولكولهای فعال نوری تعیین می شوند.
لذا
از آن می توان بعنوان یك ثابت فیزیكی مثل نقطه ذوب و نقطه جوش و غیره
استفاده كرد. رابطه انحراف مخصوص با ازدیاد درجه حرارت برای مقدار معینی از
نمونه تغییر می كند. برای تجزیه كمی با دانستن انحراف مخصوص یك جسم خالصی
كه در جداولی برای °C 20=t داده شده و اندازه گیری a با استفاده از
فرمولهای فوق مقدار C( غلظت) را می توان حساب كرد.
یكی از مهمترین
كاربردهای پلاریمتری در صنایع قند است. وقتی محلولی فقط حاوی ساكارز باشد،
پس از تعیین زاویه چرخش a بوسیله پلاریمتر می توان غلظت آن را تعیین كرد.
صفر پلاریمتر را بایستی با آب مقطر تنظیم نمود یا مقداری كه دستگاه برای آب
مقطر نشان می دهد را یادداشت كرد. یا می توان منحنی استاندارد برای a
برحسب C رسم كرد. منحنی ممكن است خطی، سهمی یا هذلولی باشد. چرخش مولكولی
یك جسم در درجه حرارت T و طول موج لاندا به صورت 
نمایش داده می شود كه با انحراف مخصوص با رابطه زیر مربوط می شود که M وزن مولكول جسم است.
تغییرات چرخش مولكولی را طول موج نور پلاریزه ORD می گویند (Optical rotatory dispersion) كه برای تشریح فرمول اجسامی كه ساختمان پیچیده دارند به كار می رود.
در این پست گزارش کار ازمایشگاه شیمی تجزیه را برای شما دوستان قرار دادم تا دوستانی که با روند نوشتن گزارش کار اشنا نیستند و یا مشکلی در نوشتن گزارش کار ازمایشگاه شیمی تجزیه دارند از این مطالب استفاده کنند.
ازمایشگاه شیمی تجزیه
تیتراسیون های خنثی شدن ( اسید – باز )
تیتراسیون های اسید و باز چند ظرفیتی و مخلوط ان ها
تیتراسیون های اکسایش – کاهش ( اکسیداسیون – احیا )
تیتراسیون های کمپلکسومتری ( ته نشینی )
پس از دانلود فایل را از حالت فشرده خارج کنید.
پسورد : www.4800.blogfa.com
فایل ها به صورت pdf می باشد و برای مشاهده ان نیاز به برنامه مربوطه دارید که می توانید از لینک زیر دانلود کنید.
نرم افزار Foxit PDF Editor 2.0 باحجم 500 کیلوبایت
نرم افزار Foxit Reader Pro با حجم 3.2 مگابایت
یا
نرم افزار Adobe Acrobat Reader 8.1.2 با حجم 22.3 مگابایت
امیدوارم این مطلب برای شما مفید باشد.
می توانید نظرات خود را در مورد این مطلب در قسمت نظرات مطرح کنید.
_____________________________________________
گزارش کار ازمایشگاه شیمی تجزیه, گزارش کار آزمایشگاه شیمی تجزیه, تیتراسیون های خنثی شدن, تیتراسیون های اسید – باز, اسید و باز ضعیف, اکسیداسیون – احیا, تیتراسیون های اکسایش – کاهش, کمپلکسومتریروش تهیه اسید بنزوئیک از بنزوئین
بنزوئیک اسید C6H5COOH, یک جامد کریستالی بیرنگ و ساده ترین کربوکسیلیک اسید آروماتیک می باشد. نام آن از صمغ بنزوئین گرفته شده که برای مدت طولانی، تنها منبع بنزوئیک اسید بوده است. این اسید ضعیف و مشتقات آن به عنوان نگهدارنده ی غذاها و جلوگیری از فساد آنها مورد استفاده قرار می گیرند. بنزوئیک اسید یک پیش ماده ی مهم برای سنتز بسیاری از مواد آلی دیگر به شمار می رود.
روش تهیه :
در یک
کپسول چینی کوچک محلولی از7 گرم سدیم هیدروکسید جامد و 1.5گرم سدیم برومات
در 15 میلی لیتر اب تهیه کنید. به این محلول 6 تا 6.5 گرم بنزوئین نسبتا
مرطوب را در چند نوبت اضافه کنید. در ضمن افزایش بنزوئین و پس از مخلوط
واکنش را روی حمام بخار حرارت دهید و به طور مداوم هم بزنید. مخلوط نباید
بیشتر از 90 تا 95 درجه گرم شود زیرا حرارت های بالاتر باعث تجزیه جسم می
شود و ایجاد بنزوهیدرول می کند. گاهگاهی مقادیر کمی اب (به حجم 12 تا 15
میلی لیتر ) به ان افزوده تا از به دست امدن یک مخلوط غلیظ جلوگیری می شود.
حرارت و به هم زدن را ادامه دهید تا قسمت کمی از مخلوط به خوبی در اب حل
شود که معمولا به 1.5 تا 2 ساعت وقت نیاز دارد.
مخلوط واکنش را با 60
میلی لیتر اب رقیق کرده و ان را به همان حالت بگذارید ( ترجیحا یک شب ) .به
منظور حذف ماده روغنی و یا محصول جامد جانبی محلول را صاف کنید. (دی فنیل
متانول ) به مایع صاف شده توام با چرخاندن مقدار کافی سولفوریک اسید 40% (
تهیه شده از 5 میلی لیتر سولفوریک اسید غلیظ در 15 میلی لیتر اب ) به ارامی
اضافه کنید تا به نقطه ای درست نزدیک ازاد شدن برم برسد. معمولا در حدود
17 میلی لیتر سولفوریک اسید مورد نیاز است. بنزیلیک اسید را به وسیله خلا
جمع اوری کنید و به طور کامل با اب بشویید و فشار دهید تا خشک شود. بنزیلیک
اسید را می توان به وسیله اب داغ متبلور کرد.
تست های شناسایی الکل ها
الکل ها دسته بزرگی از ترکیبات الی حاوی گروه هیدروکسی (OH) هستند که منبع طبیعی ان ها گیاهان بوده و در صنعت از مشتقات نفت نظیر اتیلن ساخته می شود. استفاده وسیع ان ها به عنوان حلال ̦ پاک کننده ̦ سوخت و نیز به عنوان موادی که در صنعت دارویی مصرف دارند. این ترکیبات اغلب در گروههای حلالیت N1 , S1 و یا N2 قرار دارند و به طریق زیر شناسایی می شوند:
تست سدیم
ترکیبات دارای هیدروژن فعال در واکنش با سدیم می توانند هیدروژن خود را ازاد کنند. بسته به نوع ترکیب این هیدروژن می تواند دوباره در محیط جذب یک مولکول دیگر شود و یا از محیط خارج شود. الکل ها در ترکیب با سدیم ̦ هیدروژن خود را به صورت گاز ازاد می کنند. این تست به ترکیبات دارای 3 تا 8 کربن جواب مثبت می دهد. الکل ها سبکتر به دلیل وجود اب در محیط به سرعت با سدیم واکنش می دهند ( این الکل ها جاذبه الرطوبه اند). الکل های سنگین تر ( بیش از 8 کربن ) به کندی واکنش می دهند به طوری که خروج گاز محسوس نیست. این تست برای هیدروژن هایی که در ترکیبات خنثی به سهولت قابل استخلاف باشد مناسب است. به عبارت دیگر هیدروژن های متصل به اکسیژن نیتروژن و یا گوگرد به این تست پاسخ مثبت می دهند.
سدیم تست مناسبی برای تشخیص هیدروژن های فعال در اجسامی که به راحتی یونیزه نمی شوند به عبارت دیگر برای ترکیبات گروههای SA ̦ A2 ̦ A1 و S2 روش مناسبی نیست.
روش کار :
در یک لوله ازمایش خشک یک میلی لیتر الکل مورد ازمایش را بریزید و به ان یک تکه کوچک سدیم بیفزایید. تشکیل حباب های هیدروژن در اطراف سدیم و خروج ان ها نشان دهنده وجود هیدروژن قابل استخلاف در ترکیب است.
تست سریک امونیوم نیترات
این معرف با ترکیباتی که دارای گروه های OH الکی هستند کمپلکس قرمز رنگ تشکیل می دهد. الکل های نوع اول دوم و سوم که کمتر از10 کربن دارند به این تست پاسخ مثبت می دهند. امینو الکل ها به دلیل افزایش PH محیط نتیجه مطلوبی نشان نمی دهند زیرا در این حالت یون سریک به صورت هیدروکسید رسوب می کند. هرچه وزن مولکولی الکل افزایش یابد شدت رنگ کمتر شده و تا حدودی به رنگ قرمز قهوه ای متمایل می شود.
در مورد الکل ها ظهور رنگ قرمز نشانه مثبت بودن واکنش است. این رنگ بسته به نوع الکل طی مدت زمان مشخصی بیرنگ می شود. زمان شپری شدن تا بیرنگ شدن کامل در شتاسایی الکل مورد استفاده قرار می گیرد. مثلا متانول طی هفت ساعت و الیل الکل طی شش دقیقه بیرنگ می شود. ازمون باید در دمای اتاق ( 25 – 20 درجه سانتیگراد ) صورت گیرد زیرا بسیاری از ترکیبات در دماهای بالاتر توسط سریم (IV) اکسید می شود.
روش کار :
اجسام محلول در اب
دریک
لوله ازمایش 0.5 میلی لیتر معرف فوق را با 3 میلی لیتر اب مفطر رقیق کرده و
کاملا مخلوط کنید. سپس 4 تا 5 قطره از جسم مرد ازمایش را به این محلول
اضافه کنید. تغییر رنگ را مورد مشاهده قرار دهید. اگر جسم جامد است بهتر
است ابتدا ان را در اب حل کنید و سپس معرف را به ان بیفزایید.
اجسام نامحلول در اب
در
لوله ازمایشی 0.5 میلی لیتر معرف و 3 میلی لیتر دی اکسان را مخلوط کنید.
اگر رسوبی حاصل شد به ان 3 تا 4 قطره اب مقطر اضافه کنید تا محلول شفاف
شود. سپس 4 تا 5 قطره از جسم مورد ازمایش را به ان بیفزایید به تغییر رنگ
توجه کنید. اگر جسم جامد بود ابتدا ان را در دی اکسان حل کرده سپس معرف را
اضافه کنید.
معرف جونز ( انیدرید کرومیک ̦ کروم تریوکسید )
الکل های دارای هیدروژن در موقعیت الفا نسبت به کربن حامل OH , با این معرف اکسایش می یابد. به طور کلی ترکیباتی که در ان ها گروه هیدروکسیل روی کربنی که حداقل یک هیدروژن دارد استخلاف شده باشد توسط این معرف اکسید می شوند. به عبارت دیگر الکل های نوع اول و دوم تا 27 کربن به این تست پاسخ مثبت می دهند در حالیکه الکل های نوع سوم به این تست پاسخ منفی می دهند.
روش کار :
در یک لوله ازمایش خشک یک میلی لیتر استون خالص بریزید و به ان یک قطره جسم مورد ازمایش اضافه کنید و خوب مخلوط کنید سپس یک قطره معرف به ان بیفزایید. در صورت مثبت بودن تست طی 2 تا 3 ثانیه رسوب سبز متمایل به ابی ظاهر می شود.
توجه : فنل ها و الدهیدها نیز به این تست پاسخ مثبت می دهند.
معرف لوکاس
این معرف عبارت است از مخلوط HCL غلیظ و ZnCl2 خشک. موادی که به اسانی قادرند در موضع کربن حامل گروه هیدروکسیل ویژگی کاتیونی پیدا کنند به این تست پاسخ مثبت دهند. با این ازمایش معمولا نوع الکل مشخص می شود. الکهای حاوی حداکثر تا 6 کربن به این تست پاسخ مثبت می دهند الکل هایی با تعداد کربن بیشتر از 6 عدد در این محیط حل نشده به صورت نامحلول ( دو فاز ) باقی می مانند. مکانیسم واکنش از نوع SN1 است و تولید کربوکاتیون پایدار واکنش را تسریع می کند در نتیجه الکل های نوع سوم سریعتر از الکل های نوع دوم واکنش می دهند در حالی که الکل های نوع اول در حرارت متعارفی قادر به فعل و انفعال نیستند.
رنگ شیری ایجاد شده مربوط به الکیل کلرید به عنوان فاز دوم است. در بین الکل های نوع اول , الیل الکل به دلیل پایداری کاتیون الیل به معرف پاسخ مثبت می دهند.
روش کار :
در یک لوله ازمایش خشک به 4 تا 6 قطره الکل مورد ازمایش 3 میلی لیتر معرف بیفزایید. اگر محیط به سرعت کدر شود. الکل نوع سوم است در غیر این صورت در حمام اب گرم محلول را حرارت دهید. اگر پس از 5 دقیقه محلول کدری تشکیل شده الکل نوع دوم است و در صورت عدم پاسخ مثبت الکل نوع دوم است.
معرف پریدیک اسید
این معرف برای ترکیباتی که در انها عامل OH در مجاورت یک عامل OH دیگر و یا در مجاورت عامل کربونیل و یا عامل NH2 باشد همچنین در مواردی که دو گروه کربونیل در مجاورت یکدیگر قرار داشته باشد مناسب است. به عبارت دیگر این معرف برای شناسایی 1و2 دی ال ها , الفا هیدروکسی الدهیدها , الفا هیدروکسی کتون ها , 1و2 دی کتون ها و الفا هیدروکسی اسیدها به کار می رود. سرعت واکنش نیز به ترتیب ذکر شده در بالا است یعنی سرعت 1و2 گلیکولها بیشتر از همه و الفا هیدروکسی اسیدها کمتر از همه بوده و حتی گاهی جواب منفی است. اساس ازمایش حلالیت ناچیز AgIO3 در نیتریک اسید رقیق است. نقره ایدات به مقدار جزئی در نیتریک اسید حل شده در صورتی که نقره پریدات (AgIO4) در نیتریک اسید بسیار محلول است. چنانچه نیتریک اسید زیاد به کار رود نقره ایدات (AgIO3) نیز حل شده رسوب نخواهد کرد.
گاهی رنگ قهوه ای مربوط به تشکیل سیلور پرایدات (AgIO4) است که نشان دهنده جواب منفی است. این ازمایش برای اجسام محلول در اب مناسب است و برای اجسام نامحلول در اب می توان از حلال دی اکسان استفاده کرد. گروه اپوکسی نیز با پریدیک اسید قابل تشخیص است به شرط انکه مقدار کافی اسید برای هیدرولیز افزوده شود.
روش کار :
در یک لوله ازمایش 2 میلی لیتر محلول پریدیک اسید بریزید و به ان تنها یک قطره نیتریک اسید اضافه کنید. سپس یک قطر از جسم مورد ازمایش به ان افزوده پس از 10 تا 20 ثانیه تکان دادن , 1 تا 2 قطره نقره نیترات 5% به ان بیفزایید. تولید رسوب نقره یدات دلیل بر وجود عوامل OH مجاور است.
تست حلالیت
حلالیت یک ماده عبارت است از تمایل ان برای ایجاد محیط همگن با مواد دیگری که معمولا حلال نامیده می شود. بررسی میزان و چگونگی حلالیت یک ترکیب در محیط های شیمیایی متفاوت , اطلاعاتی در مورد گروههای عاملی موجود در ترکیب , وزن مولکولی تفکیک الکترولیتی , دیفوزیون و ... به دست می اید. برای شناسایی ترکیبات الی , انها را بر حسب حلالیتشان در حلال های مختلف دسته بندی می کنیم.
در مورد حلالیت یک جسم در اب ,هرگاه حداقل 3 گرم از جسم در 100 میلی لیتر حلال شود ( معادل 0.1 گرم در 3 سی سی ) جسم را قابل حل می گویند.
روش کار :
0.2 میلی لیتر (۴ - ۳ قطره ) از جسم مایع یا 0.1 گرم از جسم مورد ازمایش را در لوله ازمایش بریزید به ان 3 میلی لیتر حلال مورد نظر بیفزایید بعد از اضافه کردن هر چند قطره مخلوط را خوب تکان دهید و سعی کنید دمای مخلوط از دمای محیط بیشتر نشود مدت یک دقیقه ان را به شدت تکان دهید. چنان چه محلول یکنواختی تولید شد جسم را قابل حل فرض کنید. این کار را در مورد هر یک از حلال ها بر طبق جدول حلالیت زیر تکرار کنید.
تذکر : در مورد اسید های غلیظ ابتدا حلال را در لوله ازمایش ریخته سپس جسم را به ان اضافه کنید. به کار بردن اسید های غلیظ گاه با انجام فعل و انفعالاتی نظیر تولید حرارت, تغییر رنگ و یا تولید رسوب همراه است که هر یک از این مشاهدات دلیل محلول بودن جسم است.
این تصویر برای نمایش در وبلاگ کوچک شده است , برای دیدن تصویر واضح تر اینجا کلیک کنید.
A1: شامل کربوکسیلیک اسیدهای با بیش از 6 کربن ̦ سولفیدها ̦ سولفونیک اسیدها و فنول های با گروه الکترون کشنده در موقعیت های ارتو و پارا که بیش از 5 کربن دارند.
A2: اسیدهای ضعیف نظیر فنول ها, سولفامیدهای حاصل از امین های نوع اول ̦ ترکیبات نیترو نوع و دوم, ایمیدها و تیوفنول ها , اکسیم ها , انول ها , بتا دی کتون ها.
B : ترکیبات بازی نظیر امین هایی که بیش از یک گروه اریل به نیتروژن ان ها متصل نباشد و حاوی بیش از 6 تا 8 کربن باشد , هیدرازین ها, امین های الیفاتیک.
S1: اجسام خنثی و محلول در اب مثل الکل ,الدهید , کتون , امید , اتر , استر ̦ نیتریل که تا 6 کربن دارند.
S2: اجسام شدیدا قطبی که در اتر حل نمی شود , مانند ترکیبات چند عاملی , پلی اسیدها , پلی هیدروکسی الکل ها , نمک ها, قند ها , امینو اسید و ...
SA: اجسام با خاصیت اسیدی مثل کربوکسیلیک اسیدها , سولفونیک اسیدهای تک عاملی تا 5 کربن.
SB: اجسام با خاصیت بازی مثل امین های تا 6 کربن.
N1 : کلیه ترکیبات موجود در گروه حلالیت S1 که بیش از 6 کربن و کمتر از 9 کربن دارند.
N2: کلیه ترکیبات موجود در گروه حلالیت S1 که با بیش از 9 کربن, اولفین ها , استیلن ها و ...
I : ترکیبات بی اثر, شامل هیدروکربن هایالیفاتیک و اروماتیک و مشتقات هالوژنه ان ها.
محلول سازی
محلول سازی یکی از ابتدایی ترین کارهای در ازمایشگاه است که لازمه هر کار ازمایشگاهی است به همین جهت در این جا روش های ساده ومختصری در مورد محلول سازی در ازمایشگاه برای شما جمع اوری کرده ام و امیدوارم که مورد استفاده قرار گیرد.
محلول سازی از محلول های غلیظ ازمایشگاه
معمولا در ازمایشگاه محلول ها به صورت غلیظ و با درصد خلوص مشخص و استانداردی وجود دارد و برای تهیه محلول های رقیق تر باید از ان ها استفاده کرد.
برای این کار از روابط رقیق سازی استفاده می کنیم :
در رابطه بالا نیاز است که نرمالیته یا مولاریته محلول غلیظ موجود در ازمایشگاه را تعیین کنیم. برای تعیین نرمالیته از فرمول زیر استفاده می کنیم :
نرمالیته
محلول غلیظ را بدست اوردیم. در رابطه اول فقط حجم محلول غلیظ ( v2 ) مجهول
است که محاسبه می شود و فقط کافی است این مقدار (v1)را از محلول غلیظ
برداشته و به حجم مورد نظر ( v2 ) برسانیم.
برای تعیین نرمالیته و مولاریته محلول های ازمایشگاهی می توانید از جدول زیر استفاده کنید. که در این صورت فقط به رابطه اول نیاز خواهید داشت.
مثال :
100cc محلول اسید سولفوریک 2N تهیه کنید ؟
اطلاعاتی نظیر دانسیته , درصد خلوص , جرم مولکولی و ... را می توانید از برچسب روی ظرف محلول بدست اورید.
مقدار 5.43cc از محلول غلیظ اسید سولفوریک برداشته و به حجم 100cc برسانید. ( در بالون ژوژه 100cc )
تذکر : در مورد اسید های غلیظ و قوی مثل اسید سولفوریک همیشه اسید را به اب اضافه می کنیم. ( قبل از اضافه کردن اسید مقداری اب مقطر در بالون بریزید و سپس اسید را اضافه کنید. )
محلول سازی از مواد جامد ازمایشگاه
برای محلول سازی از مواد جامد ازمایشگاه از رابطه زیر استفاده کنید :
فقط کافی است مقدار ماده جامد بدست امده را در مقداری اب مقطر حل کرده و به حجم مورد نظر برسانید.
مثال :
50cc محلول یک نرمال یدید پتاسیم تهیه کنید؟
(جرم مولکولی یدید پتاسیم : 166grگرم )
اگر دقیقا ۸.3gr از یدید پتاسیم را در 50cc اب مقطر حل کنیم محلول یک نرمال بدست خواهد امد.
تذکر : در مورد برخی مواد جامد که رطوبت جذب می کنند باید دقت شود که از فرمول نوشته شده بر روی برچسب ظرف ماده جرم مولکولی محاسبه شود . مثلا BaCl2 . 2H2O به جرم مولکولی ان دو ملکول اب ( 36gr ) اضافه شده است که باید در محاسبات لحاظ شود.
تهیه چند محلول دیگر :
100cc محلول استات سدیم 10% ( وزنی - حجمی ) تهیه کنید؟
استات سدیم جامد است و در مورد جامدات فقط کافی است مقدار 10 گرم استات سرب را وزن کرده و به حجم 100cc برسانید.(واضح است که اگر 200ccمحلول بخواهیم باید 20gr گرم را در 200cc حل کنیم.)
نکته : در مورد مایعات حجم مربوط باید کم شود . در مورد جامدات به دلیل حل شدن ذرات جامد در بین حلال و نداشتن تاثیر ان چنان در تغییر حجم می توان از حجم ماده جامد صرفه نظر کرد اما مایعات این چنین نیست ( 10 سی سی محلول مورد نظر و 90 سی سی اب مقطر برای 10% حجمی - حجمی )
محلول 2:1 ( دو به یک ) اتانول تهیه کنید؟
یعنی به ازای یک سی سی اتانول دو سی سی اب مقطر اضافه کنید.
